İnsanlık tarihine baktığınızda Taş Devri, Demir Çağı gibi materyallerle tanımlanan dönemler görürsünüz. Eğer geleceğin arkeologları bizim dönemimizi isimlendirecek olsaydı, buna şüphesiz “Plastik Çağı“ derlerdi.
1907 yılında Leo Baekeland’ın ilk tam sentetik plastiği icat etmesiyle başlayan bu serüven, başlangıçta doğayı koruyan bir mucize olarak lanse edildi. Fildişi bilardo topları yerine sentetiklerin kullanılması filleri kurtaracaktı; kağıt yerine plastik kullanmak ağaçları kesilmekten alıkoyacaktı. Ancak kimyasal bağlarının bu denli güçlü, doğaya karşı bu denli dirençli olacağını o günlerde kimse tam olarak öngörememişti.
Peki, günümüzde ekosistemin en büyük sınavı haline gelen plastik atıklar nelerdir? Bu kavram, sadece çöp kutusuna attığımız bir şişeden ibaret değildir.
Kimyasal olarak polimer adı verilen, birbirine zincirleme bağlanmış milyonlarca monomerin oluşturduğu devasa moleküler yapılarla karşı karşıyayız. Petrol rafinerisinden çıkan naftanın kraking (parçalanma) işlemine tabi tutulmasıyla başlayan, enjeksiyon makinelerinde şekil bulan ve ne yazık ki çoğu zaman okyanus tabanında veya bir canlının midesinde son bulan bir yolculuk bu.
Plastik Atık Sınıflandırması:

Her plastik geri dönüşüm kutusuna atılmaz. Bu infografik, 1’den 7’ye plastik kodlarının ne anlama geldiğini, hangilerinin kolayca geri dönüştürülebildiğini (sol taraf) ve hangilerinin çevresel risk taşıdığını (sağ taraf) özetlemektedir.
Marketten aldığınız herhangi bir plastik ürünün altına baktığınızda, üç oktan oluşan bir üçgen ve içinde bir rakam görürsünüz. Bu sistem, SPI (Society of the Plastics Industry) tarafından 1988 yılında geliştirildi. Çoğu insan bunu “bu ürün geri dönüştürülebilir” işareti saysa da, bu teknik olarak bir Reçine Tanımlama Kodudur. Yani o işaret, o ürünün kesinlikle geri dönüştürüleceğini değil, ürünün kimyasal kimliğini ifade eder.
Reçine Adı (Kısaltma) | Kimyasal Özellikler | Kullanım Alanları | Geri Dönüşüm Durumu ve Üretilen Ürünler | Çevresel ve Sağlık Riskleri |
PET veya PETE (Polietilen Tereftalat) | Etilen glikol ve tereftalik asidin polimerizasyonu ile üretilir. Şeffaf, sert, kırılmaya karşı dirençli; gaz ve nem geçirgenliği düşüktür. | Su şişeleri, meşrubat kutuları, fıstık ezmesi kavanozları, salata sosu kapları. | Dünyada en çok geri dönüştürülen plastiktir. Tekstil elyafı (polar mont, halıfleks) üretilir. | Gözenekli yapısı bakteri barındırabilir. Tekrar kullanımda antimon salınımı riski taşır. |
HDPE (Yüksek Yoğunluklu Polietilen) | Dallanma göstermeyen uzun, doğrusal polimer zincirleri içerir. Kimyasallara, asitlere ve deterjanlara karşı aşırı dirençlidir. | Şampuan şişeleri, deterjan kutuları, süt bidonları, sert borular, oyuncaklar. | Geri dönüşüm değeri yüksektir. Bahçe mobilyaları, çöp kovaları veya drenaj boruları üretilir. | Kaynakta belirtilmedi |
PVC (Polivinil Klorür) | Klor atomu içerir. Sert bir yapıdadır, ftalat eklenerek yumuşatılabilir. | Su tesisat boruları, pencere profilleri, streç filmler, kredi kartları, suni deri, kan torbaları. | Geri dönüşümü çok zordur ve tehlikelidir. Tesislerde korozyon riski oluşturur. | En tehlikeli plastik; yanması durumunda son derece zehirli dioksin gazı açığa çıkarır. |
LDPE (Düşük Yoğunluklu Polietilen) | Karmaşık dallanmış moleküler zincirlerden oluşur; esnek, yumuşak ve şeffaf yapıdadır. | Market poşetleri, kuru temizleme kılıfları, sıkılabilir şişeler (bal, hardal), ekmek paketleri. | Gelişen teknolojiyle geri kazanılmaktadır. Çoğunlukla çöp torbası yapımında kullanılır. | 20 yılda parçalanır ancak mikroplastiğe dönüşerek kirlilik yaratmaya devam eder. |
PP (Polipropilen) | Isıya karşı en dirençli plastiklerden biridir. Sert, hafif ve yarı kristal yapıdadır. | Yoğurt kapları, margarin kutuları, pipetler, ilaç şişeleri, araç tamponları, saklama kapları. | Geri dönüşüm oranı artmaktadır. Otomotiv endüstrisi için akü kutuları ve sinyal lambaları üretilir. | Kaynakta belirtilmedi |
PS (Polistiren) | İşlenmesi kolay, kırılgan bir yapısı vardır. Köpük formu (EPS) %95 oranında hava barındırır. | Tek kullanımlık çatal-bıçak, köpük bardaklar, yumurta viyolleri, beyaz eşya koruma köpükleri. | Düşük ağırlık ve büyük hacim nedeniyle lojistik olarak maliyetli ve zordur. | Doğada parçalanması en zor plastiklerdendir (1000+ yıl). Kolayca mikroplastiklere ayrılır. |
Diğer (BPA, Polikarbonat ve Karışık Plastikler) | Polikarbonat, Naylon, Akrilik ve Biyoplastikleri (PLA) içeren en karmaşık gruptur. | Damacanalar, gözlük camları, kurşun geçirmez camlar, CD/DVD’ler. | Standart tesislerde polimer türü anlaşılamadığı için geri dönüşümü genellikle çok zordur. | Bisfenol-A (BPA) içerme riski; hormon bozucu ve kanserojen etkilerle ilişkilendirilir. |
Doğru ayrıştırma (segregasyon), geri dönüşüm tesislerindeki verimliliğin bel kemiğidir. Yanlış plastiğin yanlış gruba karışması, tüm bir üretim partisini (batch) bozabilir. İşte plastiklerin kimyasal DNA’sı ve kullanım alanları:
PET veya PETE (Polietilen Tereftalat)
Polyester ailesinin en ünlü üyesidir. Kimyasal yapısı itibarıyla gaz ve nem geçirgenliği oldukça düşüktür, bu da onu gıda saklama konusunda bir yıldız yapar.
Kimyasal Özellik: Etilen glikol ve tereftalik asidin polimerizasyonu ile üretilir. Şeffaf, sert ve kırılmaya karşı dirençlidir.
Kullanım Alanları: Su şişeleri, meşrubat kutuları, fıstık ezmesi kavanozları, salata sosu kapları.
Geri Dönüşüm Gerçeği: Dünyada en çok geri dönüştürülen plastiktir. Ancak burada bir mühendislik detayı verelim: PET şişeler geri dönüştürüldüğünde genellikle tekrar şişe olmazlar (bottle-to-bottle zordur). Bunun yerine tekstil elyafına dönüşürler. Üzerinizdeki polar montun veya halıfleksin eski bir su şişesi olma ihtimali çok yüksektir.
Dikkat: Gözenekli yapısı nedeniyle bakteri barındırmaya müsaittir. Tek kullanımlık tasarlanmıştır; tekrar tekrar su doldurup içmek sağlık açısından risk (antimon salınımı riski) oluşturabilir.
HDPE (Yüksek Yoğunluklu Polietilen)
Polietilenin bu versiyonu, moleküler zincirlerin çok sıkı ve doğrusal (lineer) paketlenmesiyle oluşur. Bu sıkı yapı ona “Yüksek Yoğunluk” adını ve müthiş bir sağlamlık kazandırır.
Kimyasal Özellik: Dallanma göstermeyen uzun polimer zincirleri vardır. Bu sayede kimyasallara karşı aşırı dirençlidir. Asit, deterjan veya çamaşır suyu HDPE’yi kolay kolay çözemez.
Kullanım Alanları: Şampuan şişeleri, deterjan kutuları, süt bidonları, sert borular, oyuncaklar.
Geri Dönüşüm Durumu: Geri dönüşüm pazarında değeri yüksektir. Granül hammadde haline getirildikten sonra bahçe mobilyaları, çöp kovaları veya drenaj boruları üretiminde kullanılır.
PVC (Polivinil Klorür) – Neden En Tehlikelisi?
Plastik dünyasının “kötü çocuğu” olarak bilinir. İçeriğindeki Klor atomu, ona hem dayanıklılık verir hem de çevresel bir kabusa dönüşmesine neden olur.
Kimyasal Özellik: Sert bir plastiktir ancak “ftalat” adı verilen plastikleştiriciler eklenerek yumuşatılabilir.
Kullanım Alanları: Su tesisat boruları, pencere profilleri, streç filmler (bazı tipleri), kredi kartları, suni deri, kan torbaları.
Mühendis Notu: PVC’nin geri dönüşümü çok zordur ve tehlikelidir. Yanması durumunda son derece zehirli bir gaz olan dioksin açığa çıkarır. Bu yüzden PVC atıklarının asla diğer plastiklerle karışmaması ve kontrolsüz yakılmaması gerekir. Geri dönüşüm tesislerinde makineleri korozyona uğratma riski vardır.
LDPE (Düşük Yoğunluklu Polietilen)
HDPE’nin aksine, LDPE’nin moleküler zincirleri karmaşık dallanmalar gösterir. Bu dallanma, moleküllerin birbirine sıkıca kenetlenmesini engeller. Sonuç? Esnek, yumuşak ve şeffaf bir malzeme.
Kullanım Alanları: Market poşetleri, kuru temizleme kılıfları, sıkılabilir şişeler (bal, hardal), ekmek paketleri.
Geri Dönüşüm Durumu: Eskiden geri dönüşümü “imkansız” değilse de “ekonomik değil” olarak görülürdü. Ancak gelişen teknolojiyle birlikte artık geri kazanılıyor. Çoğunlukla çöp torbası yapımında kullanılır. Makineleri tıkama riski olduğu için ayrıştırma bantlarında sevilmeyen bir atıktır.
PP (Polipropilen) – Gıda Güvenliği ve Plastik
Isıya karşı en dirençli plastiklerden biridir. Yüksek erime noktası sayesinde mikrodalga fırınlarda kullanılabilir ve sıcak dolum (hot-filling) yapılan gıdalar için idealdir.
Kimyasal Özellik: Serttir ama hafiftir. Yarı kristal yapısı mekanik yorgunluğa karşı direnç sağlar.
Kullanım Alanları: Yoğurt kapları, margarin kutuları, pipetler, ilaç şişeleri, araç tamponları ve “tupperware” tarzı saklama kapları.
Geri Dönüşüm Potansiyeli: Geri dönüşüm oranı giderek artmaktadır. Otomotiv endüstrisi, akü kutuları ve sinyal lambaları için geri dönüştürülmüş PP’ye (rPP) büyük talep gösterir.
PS (Polistiren)
Genellikle iki formda karşımıza çıkar: Sert (CD kapları gibi) veya Köpük (Strafor).
Kimyasal Özellik: İşlenmesi çok kolaydır ancak kırılgandır. Köpük formu (EPS), %95 oranında hava barındırır.
Kullanım Alanları: Tek kullanımlık çatal-bıçak, köpük bardaklar, yumurta viyolleri, beyaz eşya koruma köpükleri.
Çevresel Risk: PS, doğada parçalanması en zor plastiklerden biridir ve kolayca mikroplastiklere ayrılarak rüzgarla denizlere taşınır. Straforun hacmi çok büyük, ağırlığı çok az olduğu için lojistik olarak geri dönüşümü maliyetlidir (bir kamyon dolusu strafor taşırsınız ama sadece birkaç kilo hammadde elde edersiniz).
Diğer (BPA, Polikarbonat ve Karışık Plastikler)
Burası “yukarıdakilerin hiçbiri” kategorisidir. En karmaşık gruptur.
İçerik: Polikarbonat (PC), Naylon, Akrilik ve son yıllarda popülerleşen Biyoplastikler (PLA) bu grupta yer alır.
Kullanım Alanları: Damacanalar (PC), gözlük camları, kurşun geçirmez camlar, CD/DVD’ler.
Geri Dönüşüm: Genellikle çok zordur çünkü bu kodun altında hangi polimerin yattığını standart bir tesiste anlamak her zaman mümkün değildir. Ayrıca bisfenol-A (BPA) içerme riski olan polikarbonatlar bu gruptadır, bu da hormon bozucu etkileri nedeniyle sağlık tartışmalarının odağındadır.
Plastik Geri Dönüşüm Kutusu Hangi Renktir? Sarı ve Mavi Kutu Ayrımı

Plastiği geri dönüşüme kazandırmanın 3 altın kuralı: Çalkala, Ez ve Kapağını Ayır. Bölgenizdeki kutu rengine göre (Sarı veya Mavi) ayrıştırma yapmayı unutmayın.
Türkiye’de ve dünyada atık yönetimi, renk kodları üzerine kuruludur. Ancak vatandaşın kafası sıklıkla karışır: “Plastiği maviye mi atacağım, sarıya mı?”
Sarı Geri Dönüşüm Kutusu: Plastik Atıkların Doğru Adresi
Türkiye’deki Sıfır Atık Yönetmeliği kapsamında, eğer ikili toplama sistemi (ıslak-kuru) uygulanmıyorsa ve detaylı ayrıştırma kutuları varsa;
Mavi Kutu: Kağıt ve Karton atıkları içindir.
Sarı Kutu: Plastik atıklar içindir.
Yeşil Kutu: Cam atıklar.
Gri Kutu: Metal atıklar.
Ancak belediyelerin çoğunda “Ambalaj Atıkları” adı altında tek bir Mavi Konteyner veya “Karışık Geri Dönüşüm” kutusu görebilirsiniz. Eğer çevrenizde sadece Mavi (Geri Dönüşüm) ve Gri (Evsel Çöp) varsa; plastiklerinizi Mavi kutuya atmalısınız. Tesiste bu karışık atıklar optik ayırıcılarla türlerine göre ayrılacaktır.
Diğer atıkların hangi kutuya atılacağını ve genel renk kodlarını öğrenmek için Sıfır Atık Renkleri Rehberine göz atabilirsiniz.
Plastik Atıklar Atılmadan Önce Nasıl Hazırlanmalı?
Bir çevre mühendisi olarak sahada gördüğüm en büyük hata, içi dolu veya kirli plastiklerin geri dönüşüm kutuları ile ayrıştırılmalı. Yarısı dolu bir ayran kutusu, tüm toplama kamyonundaki kağıtları ıslatarak onların da geri dönüşümünü imkansız hale getirebilir.
İdeal bir “Sıfır Atık Gönüllüsü”nün izlemesi gereken adımlar şunlardır:
Boşalt ve Çalkala: Şişenin içinde sıvı kalmamalı. Mümkünse az bir suyla çalkalayıp organik atığı (gıda kalıntısını) akıtın.
Hacmi Küçült (Ez): PET şişeleri ve süt kutularını ezin. Bu, toplama araçlarının daha fazla atık taşımasını sağlar ve karbon ayak izini düşürür. Havanın taşınması kimseye fayda sağlamaz.
Kapakları Ayır (Opsiyonel ama Önemli): Şişe (PET) ve kapak (genellikle PP veya HDPE) farklı plastiklerdir. Modern tesisler bunları “yüzdürme-batırma” yöntemiyle ayırabilir ancak kaynağında ayırmak her zaman en iyisidir. Özellikle mavi kapak toplama kampanyaları bu ayrıştırmayı teşvik eder.
Plastik Atık Örnekleri: Günlük Hayattan ve Sanayiden Detaylar

Plastik kirliliğinin sadece küçük bir kısmı mutfağımızdan çıkıyor; buzdağının görünmeyen yüzünde üretim ve lojistik kaynaklı devasa bir endüstriyel atık hacmi bulunuyor.
Plastik atık dendiğinde aklımıza hep pet şişe geliyor, oysa buz dağının görünmeyen kısmı çok daha büyük. Atık yönetimi literatüründe kaynaklarına göre iki ana kategoriye odaklanıyoruz:
Evsel Plastik Atıklar: Şişelerden Ambalajlara
Evlerimizde her gün ürettiğimiz, genellikle ambalaj kaynaklı atıklardır.
Kozmetik ve Hijyen: Şampuan, sıvı sabun, duş jeli şişeleri (Genellikle HDPE).
Gıda Ambalajları: Yoğurt kapları, peynir ambalajları, bisküvi jelatinleri (PP ve kompozitler).
Temizlik Malzemeleri: Çamaşır suyu, yüzey temizleyici bidonları.
Tekstil: Evet, bu bir sürpriz olabilir ama kullanmadığınız polyester, naylon veya akrilik giysiler teknik olarak plastik atıktır. Mikrofiber bezler de buna dahildir.
Endüstriyel Plastik Atıklar ve Hurda Plastik Yönetimi
Sanayi tarafında işler biraz daha büyük ölçekli ve “temiz” atıklarla yürür. Bunlar genellikle tüketiciye ulaşmadan fireye çıkan ürünlerdir (Pre-consumer waste).
Üretim Fireleri: Enjeksiyon makinelerinden çıkan yolluklar ve hatalı basım ürünler. Bunlar “kırma makinelerinde” yerinde kırılarak hemen sisteme geri dahil edilir.
Lojistik Atıkları: Paletleri sarmak için kullanılan kilometrelerce uzunluğundaki shrink filmler (LDPE) ve plastik paletler.
Otomotiv Parçaları: Tamponlar, ön göğüs panelleri, kapı içi döşemeleri.
Medikal Atıklar (Tehlikesiz Olanlar): Serum setleri, şırınga gövdeleri (iğne hariç). Not: Tıbbi atık statüsünde olanlar ayrı prosedüre tabidir, enfekte atıklar geri dönüştürülmez, yakılarak bertaraf edilir.
Plastik Atıkların Geri Dönüşüm Süreci: Çöpten Hammaddeye Yolculuk

Çöpten hammaddeye dönüşüm; bir plastik şişenin optik sensörlerle ayrılmasından başlayıp, ekstrüzyon makinelerinde granül haline gelmesine veya piroliz ile yağa dönüştürülmesine kadar geçen teknik süreç.
Sokaktaki vatandaş için süreç, plastiği kutuya atınca biter. Ancak bir Çevre Mühendisi için asıl macera orada başlar. Geri dönüşüm tesisi, gürültülü, karmaşık ama bir o kadar da büyüleyici bir orkestradır. Bir mühendislik harikası olan bu süreci, mekanik geri dönüşüm hattındaki adımlarla simüle edelim.
Toplama ve Mekanik Ayrıştırma Teknolojileri
Tesise gelen karışık plastikler (balyalar halinde), önce “balya açıcı” ile hatta verilir. Burada en kritik teknoloji Optik Ayırıcılar (NIR – Near Infrared) dır. İnsan gözünün ayırt edemediği hızda, kızılötesi sensörler banttan geçen plastiğin kimyasal imzasını okur.
“Bu bir PET, sağa üfle.”
“Bu bir HDPE, sola üfle.” Hava jetleri milisaniyeler içinde malzemeleri türlerine göre ayırır. Ancak teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin, bant kenarında bekleyen işçilerin (elle ayıklama) son kontrolü hala sektörün vazgeçilmezidir.
Kırma, Yıkama ve Agromel: Kirden Arınma
Ayrıştırılan plastikler, devasa bıçakları olan kırma makinelerine (Shredder) girer. Çıkan ürün artık bir şişe değil, konfetiden biraz büyük “çapak” (flake) tır.
Yıkama Havuzları: Çapaklar sıcak su ve kostik (sodyum hidroksit) içeren havuzlara alınır. Amaç sadece kiri değil, üzerindeki etiket tutkallarını da çözmektir.
Yüzdürme-Batırma: Burası lise fizik dersinin sanayiye dökülmüş halidir. PET ve PVC sudan ağırdır, batar. PE ve PP (kapaklar) sudan hafiftir, yüzer. Böylece kapak ve şişe birbirinden %99 saflıkla ayrılır.
Agromel: Film plastikler (poşetler) gibi hafif malzemeler, sürtünme ısısıyla şoklanarak yoğunlaştırılır. Bu sayede makineye beslenmeye hazır hale gelirler.
Ekstrüzyon: Granül Hammadde Üretimi
İşin finali. Yıkanmış ve kurutulmuş çapaklar, Ekstruder adı verilen, içinde dev bir vida dönen ısıtmalı bir kovanın içine girer. Plastik burada eriyik hale gelir (yaklaşık 200-250°C). Eriyik plastik, filtrelerden geçerek (mikroskobik kirleri tutmak için) makarna gibi ince şeritler halinde dışarı basılır ve suyla soğutulup pirinç tanesi büyüklüğünde kesilir. İşte karşınızda Granül Hammadde. Artık o bir atık değil, bir sanayicinin en değerli girdisidir.
Kimyasal Geri Dönüşüm (Piroliz) Nedir?
Mekanik geri dönüşümün yetersiz kaldığı (çok katmanlı ambalajlar, kirli plastikler) durumlarda devreye kimya girer. Piroliz, oksijensiz ortamda plastiği yüksek ısıda (400°C+) parçalayarak moleküler yapısını bozar. Sonuçta plastik, geldiği yere, yani yağa geri döner. Elde edilen piroliz yağı, rafinerilerde tekrar yakıta veya sıfır (virgin) plastik üretiminde hammaddeye dönüştürülebilir. Bu, döngüsel ekonominin “Holy Grail”i (Kutsal Kasesi) olarak görülmektedir.
Plastik Atıkların Çevreye Zararları ve Mikroplastik Sorunu
Plastiğin dayanıklılığı, doğada onun lanetine dönüşür. Biyolojik olarak parçalanamayan bu malzeme, sadece fiziksel olarak daha küçük parçalara bölünür. Buna “fragmentasyon” denir ve bu süreç yüzyıllar sürer.
Denizlerdeki Plastik Kirliliği ve Ekosisteme Etkileri
Pasifik Okyanusu’nda Türkiye’nin yüzölçümünün neredeyse iki katı büyüklüğünde bir “Yedinci Kıta” (Büyük Pasifik Çöp Alanı) yüzüyor. Bu, üzerinde yürüyebileceğiniz bir ada değil; yoğun bir plastik çorbasıdır.
Hayalet Ağlar: Balıkçılık endüstrisinden kopan naylon ağlar, deniz tabanında asırlarca avlanmaya devam eder, balinaları ve kaplumbağaları boğar.
Yutma (Ingestion): Deniz kuşları, su yüzeyindeki renkli kapakları yiyecek sanıp yavrularına yedirir. Midesi plastikle dolan canlı, tokluk hisseder ama açlıktan ölür.
İnsan Sağlığı ve Mikroplastiklerin Görünmeyen Tehlikesi
Boyutu 5 milimetreden küçük plastik parçalarına Mikroplastik denir.
Birincil Mikroplastikler: Kozmetiklerdeki (peeling jelleri) ve diş macunlarındaki mikro boncuklar.
İkincil Mikroplastikler: Büyük plastiklerin güneş (UV) ve dalga etkisiyle parçalanmasıyla oluşanlar.
Korkutucu olan şu: Mikroplastikler besin zincirine girmiştir. Bir balık plastiği yer, biz balığı yeriz. Son yapılan araştırmalar, insan kanında, akciğerlerinde ve hatta plasentada mikroplastik partiküllerine rastlandığını kanıtlamıştır. Bu partiküllerin vücutta iltihaplanmaya veya hormonal bozucular (Endokrin Disruptors) olarak kanserojen etkiye yol açıp açmadığı bilim dünyasının şu anki en sıcak araştırma konusudur.
Geleceği Birlikte Dönüştürelim: Doğru Ayrıştırma, Temiz Yarınlar
Plastik atıkların kimyasal yapısından doğada bıraktığı kalıcı izlere kadar tüm detayları inceledik. Bir Çevre Mühendisi olarak şunu vurgulamalıyım: En etkili geri dönüşüm, kaynağında ayrıştırma ile başlar. Doğru kodlanmış ve amacına uygun tasarlanmış üniteler kullanılmadığında, plastikler evsel çöplerle karışarak geri kazanılamaz hale gelmektedir.
Efalya olarak, döngüsel ekonominin bir parçası olmanız için Sıfır Atık standartlarına tam uyumlu, dayanıklı ve estetik çözümler üretiyoruz.
Plastik atık kirliliğinin buzdağının su altında kalan kısmını birlikte küçültebiliriz. Çevrenizi daha yaşanabilir kılmak ve kurumsal/bireysel geri dönüşüm hedeflerinize ulaşmak için profesyonel ekipmanlarımızı hemen inceleyin.
Plastik Atık Kodları ve Mevzuat (EWC Codes)
Endüstriyel bir tesis işletiyorsanız veya lisanslı bir geri dönüşüm firmasıysanız, “plastik çöp” diyip geçemezsiniz. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı mevzuatına ve Avrupa Atık Kataloğu’na (EWC) göre atığınızı doğru kodla beyan etmeniz (MOTAT sistemi üzerinden) yasal zorunluluktur.
En sık kullanılan plastik atık kodları şunlardır:
| EWC Kodu | Atık Tanımı | Kaynak / Açıklama |
| 15 01 02 | Plastik Ambalaj | En yaygın koddur. Marketten sanayiye her türlü ambalajı kapsar. |
| 19 12 04 | Plastik ve Lastik | Atık yönetim tesislerinde (ayrıştırma sonrası) oluşan plastikler. |
| 20 01 39 | Plastikler | Belediyeler tarafından toplanan evsel nitelikli plastik atıklar. |
| 02 01 04 | Atık Plastikler (Tarım) | Tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan sera örtüleri, damlama boruları. |
| 17 02 03 | Plastikler (İnşaat) | İnşaat ve yıkım sahalarından çıkan borular, yalıtım malzemeleri. |
| 07 02 13 | Atık Plastik (İmalat) | Plastik üretim tesislerinden çıkan, işlenmemiş formdaki atıklar. |
Sıkça Sorulan Sorular (FAQ)
Bütün plastikler geri dönüştürülebilir mi?
Hayır. Teknik olarak çoğu polimer işlenebilir olsa da, Termoset plastikler (bir kez şekil aldıktan sonra ısıyla tekrar erimeyenler, örn: elektrik prizleri, bakalit kulplar) geri dönüştürülemez. Ayrıca, çok katmanlı (örneğin içi alüminyum, dışı plastik cips paketleri) ambalajların ayrıştırılması ekonomik olmadığı için genellikle geri dönüşüme girmezler.
Kirli plastikler geri dönüşüm kutusuna atılır mı?
Hafif bir durulama yeterlidir ancak aşırı yağlı (pizza kutusu gibi yağa doymuş plastikler veya kimyasal bulaşmış ambalajlar) malzemeler geri dönüşüm kalitesini düşürür. İdeal olan, kaba kirinden arındırıp atmaktır. Endüstriyel yıkama hatları tozu toprağı temizler ama ağır organik atıklar sorun yaratır.
Plastik atıkların doğada yok olma süresi ne kadardır?
Bu süre plastik türüne ve ortam koşullarına göre değişir ancak ortalama değerler şöyledir:
PET Şişe: 400 – 450 yıl
Balıkçı Ağı (Hayalet Ağ): 600 yıl
Plastik Poşet: 20 yıl (Hızlı parçalanır ama mikroplastiğe dönüşerek kirlilik yaratmaya devam eder).
Strafor (Köpük): 1000+ yıl (Belirsiz, neredeyse sonsuz).
Plastik şişe kapağı neden ayrı toplanır?
Çoğu sosyal sorumluluk projesi, tekerlekli sandalye alımı için kapak toplamaya odaklansa da, bu ayrıştırmanın arkasında aslında mühendislik temelli bir sebep yatar. Sokaklarda veya ofislerde gördüğünüz bir Mavi Kapak Geri Dönüşüm Kutusu sadece yardım amaçlı değil, aynı zamanda polimer kalitesini korumak için de oradadır.
Şişe gövdesi PET, kapak ise PP veya HDPE’dir. Erime sıcaklıkları ve viskoziteleri farklıdır. Eğer birlikte eritilirlerse ortaya çıkan hammadde kalitesiz olur. Ancak modern tesislerdeki “Yüzdürme” havuzlarında bunlar zaten ayrışır, yani kapağı üzerinde atmanızda (havasını aldıktan sonra) büyük bir sakınca yoktur.





